Maltesers cz.2

Nie wiem, jeszcze nie mam pomysłu, jak opisać mój za krótki pobyt na Malcie, wraca on do mnie po kolei jak pocztówki ze wspomnieniami. Pamiętajcie, Malta nie daje o sobie zapomnieć, potrafi się zemścić za zlekceważenie jej w pierwszym odruchu zblazowanego turysty. Zaczynam pisać: „Płynąc Morzem Tyrreńskim mijamy Sycylię, cieśninę Messyńską i wreszcie lipcowym rankiem przybijamy do portu w Sliema, skąd widzimy kamienną Valettę. Widok kamiennego, ciągle tak średniowiecznego wybrzeża, przypomina opowieści o zakonie szpitalników...”.

I nic więcej, żadnego pomysłu na opis, aż dostaję parę dni temu wiadomość od znajomego z Francji, który także pojawił się na Malcie, na kursie języka angielskiego. Pisze, że oczekiwał czegoś więcej, nie tylko kamiennego miasta pełnego śladów, szukał czegoś, co może odnowić Europę, ale nie znajduje tego na Malcie, być może niebawem uda się na Gozo. Pisze wreszcie dalej, że być może też, to, czego szuka na Malcie, musi najpierw poszukać w sobie... No, nie wiem, co mam o tym pomyśleć.

30 sierpnia 2004, Warszawa

by etekst.info

Menu